Guía para comezar · Capítulo 5 de 6

Que cogomelos apañar e cales deixar no monte

A pregunta máis importante desta guía non é onde atopar cogomelos, senón cales levar. Cando comezas, a resposta é sinxela: moi poucos, e só os que coñeces sen ningunha dúbida.

Comeza con dúas ou tres especies

Ninguén aprende todos os cogomelos de golpe. Escolle dúas ou tres especies que saian na túa zona e apréndeas ben: o seu bosque, a súa época, o seu aspecto de novas e de vellas. Non engadas outra ata coñecer a anterior de verdade. Así se comeza, e así seguen facéndoo os que levan décadas saíndo ao monte.

A mellor maneira de aprender é no monte, con alguén que saiba. As asociacións micolóxicas organizan saídas e, no outono, exposicións e sesións abertas onde se pode levar o que se apañou para que o revise un experto. Unha boa guía de campo axuda, pero non substitúe uns ollos con experiencia.

Non te fíes dunha aplicación

As aplicacións que recoñecen cogomelos por unha foto son útiles para curiosear e para aprender nomes. Pero equivócanse, e ás veces con moita seguridade. Unha foto non ensina o cheiro, a textura nin a base enterrada, que é onde moitas veces está a diferenza. Nunca comas un cogomelo porque cho diga o móbil, nin por unha foto que alguén che confirmou por internet.

Os que quedan no monte

• Os que non coñeces con total seguridade. Se queres saber que son, leva un á parte, enteiro, para preguntalo.
• Os botóns e os ovos. Os cogomelos moi novos, aínda pechados, non se poden identificar con seguridade: nesa fase confúndense cogomelos comestibles con outros mortais.
• Os pasados. Brandos, enchoupados, con vermes ou con mal cheiro. Un cogomelo bo pero en mal estado tamén intoxica.
• Os de sitios contaminados. Cunetas de estradas, arredores de fábricas ou de vertedoiros, campos tratados con produtos químicos. Os cogomelos acumulan o que hai no chan.
• Os protexidos. A norma galega prohíbe apañar especies protexidas; infórmate de cales hai na túa zona.
• Os que sobran. Todo o que non vaias comer nun ou dous días.

Os que teñen dobres perigosos

Algúns dos cogomelos máis apreciados parécense a outros tóxicos ou mortais: o gurumelo, o cogomelo de San Xurxo, a raíña, o cantarelo, a pantorra ou a andoa. Non os escollas como as túas primeiras especies se non tes alguén ao lado que che ensine a distinguilos no monte. Na sección de cogomelos velenosos tes cales son os seus dobres e por que non damos trucos para separalos.

Nunca mestures no cesto

Un cogomelo dubidoso non vai cos demais, nin sequera un momento. Un anaco dunha especie mortal que se rompe e queda entre os bos chega para botar a perder todo o cesto. Por iso levas a bolsa de papel á parte.