Guía para comezar · Capítulo 4 de 6
Como apañar cogomelos sen estragar o monte
O que metes no cesto é só unha pequena parte do cogomelo. Como o apañas decide se ese recuncho do monte volverá dar cogomelos o ano que vén.
O que ves é só o froito
O fungo vive baixo terra, en forma de micelio: unha rede de fíos finísimos que se estende polo chan, ás veces durante décadas, unida ás raíces das árbores. O que asoma é o seu froito, que sae uns días para soltar esporas e desaparece. Apañar ese froito non mata o fungo, igual que coller unha mazá non mata a maceira. O que si o dana é remexer o chan, pisalo unha e outra vez ou levalo todo sen deixar nada.
Coa navalla ou xirando
As dúas maneiras valen. Podes sacar o cogomelo coa punta da navalla, desde a base do pé, ou xiralo con suavidade ata que se solte, sen arrincar terra. O importante é o que fas despois: tapar o oco coa terra e as follas que había, para que o micelio non quede ao aire e se seque.
Hai unha cousa que non admite atallos: se colles un cogomelo que non coñeces para que cho identifiquen, ten que saír enteiro, coa base. Moitas veces o que decide se un cogomelo é comestible ou mortal está xusto aí, na parte que queda enterrada.
Deixa os pequenos e os vellos
Os cogomelos moi pequenos aínda teñen que medrar, e ademais son máis difíciles de identificar. Os vellos e abertos xa non están bos para comer, pero están soltando esporas: deixalos é sementar. Apaña os que están no seu punto e só os que vaias comer. Non fai falta chegar aos dous quilos.
Non remexas o chan
Nada de anciños, nin de levantar o musgo ou a follasca a patadas para ver que hai debaixo. Esa capa é a casa do micelio. Camiña con coidado, non pises unha e outra vez o mesmo corro e, cando poidas, aproveita os carreiros.
Os que non levas, déixaos en pé
Dar patadas aos cogomelos que non se comen é un costume tan estendido como absurdo. Os velenosos tamén teñen o seu papel no monte: descompoñen a madeira e a follasca, alimentan animais e insectos e axudan as árbores. E quen vén detrás quizais queira velos ou fotografalos.
Respecta o monte e a quen vive del
- Deixa as portas e as cancelas como estaban, e respecta o gando.
- Aparca sen cortar pistas nin camiños; por eles pasan os veciños e os servizos de emerxencia.
- Leva contigo o teu lixo e, se podes, algún que non sexa teu.
- Nada de lume, e coidado cos cigarros: o outono seco tamén arde.
- Se hai carteis de batida de caza, respéctaos: pola túa seguridade e pola de todos.