Guía para comezar · Capítulo 6 de 6

Despois da saída: limpar, identificar e conservar cogomelos

A saída non remata ao chegar ao coche. O que fagas cos cogomelos na casa, como os limpes, quen os revise e como os gardes, é a última parte do camiño, e tamén a que máis importa para a túa saúde.

Límpaos canto antes

Se xa lles quitaches a terra no monte, na casa chega cun cepillo suave ou un pano húmido. Evita deixalos a remollo: a maioría absorbe a auga coma unha esponxa e perde sabor e textura. Corta as partes danadas ou con vermes e sepáraos por especies.

Que os vexa alguén que saiba

Se tes a menor dúbida sobre algún, non o cociñes ata que o revise un experto. No outono, moitas asociacións micolóxicas abren sesións para identificar o que a xente trae do monte, a miúdo o luns despois de cada fin de semana. Nalgunhas zonas tamén hai farmacéuticos formados en micoloxía que poden axudarte.

Como gardalos

• Na neveira, nunha bolsa de papel ou envoltos nun pano, nunca en plástico. Un ou dous días como moito.
• Secos. Cortados en láminas finas e secados ao aire, no forno a baixa temperatura ou nun desidratador. A andoa seca gaña aroma e dura meses.
• Conxelados. Case todos se conxelan mellor xa salteados que crus.
• Nada de conservas caseiras en aceite se non sabes facelas con todas as garantías: teñen risco de botulismo.

Na cociña

Cociñaos sempre ben: case ningún cogomelo silvestre debe comerse cru, e algúns, como as colmeniñas, son tóxicos se non se cociñan. Come cantidades moderadas, que son un prato pesado, e se probas unha especie por primeira vez, faino con pouca cantidade e sen mesturala con outras novas. Un bo consello dos veteranos: garda na neveira un cogomelo cru de cada tipo ata o día seguinte. Se alguén se atopa mal, axudará a saber que comeu.

Se alguén se atopa mal

E con isto xa sabes o necesario para comezar. O resto ensínao o monte, saída a saída. Cando queiras saber onde está o bosque no seu punto, tes o mapa.